«

Maj 22 2020

ZDALNA LEKCJA REWALIDACJI

Podczas zajęć rewalidacyjnych grupa uczniów biorących udział w ćwiczeniach, stworzyła „po swojemu” bajkę o zupie z kamienia. Celem ćwiczeń było budowanie wspólnoty grupowej i stworzenie przepisu na doskonałą atmosferę.
Wszyscy tęsknimy już za szkołą, za koleżankami i kolegami, a także za nauczycielami.
Bajka o zupie z kamienia
Był sobie wędrowny kupiec, który przemierzał Europę Wschodnią, Afrykę i Azję. Był to czas klęski głodu. W wiosce, do której trafił, poprosił o nocleg, ale mu odmówiono. Nie tylko nie znalazł żadnej wolnej izby, ale też niczego do jedzenia. Jaka szkoda – zwrócił się do wieśniaków – bo chciałem ugotować magiczną zupę z kamienia. Rozpalił ognisko, zawiesił kociołek z wodą i wrzucił do niego swój magiczny kamień. Zaciekawieni wieśniacy otoczyli go zwartym kręgiem. Zupa z kamienia jest bardzo dobra- rzekł kupiec ale z kapustą jest jeszcze lepsza. Ktoś przyniósł trochę kapusty. Zupa  kamienna z kapustą jest pyszna – rzekł kupiec ale kiedyś zrobiłem zupę kamienną z kapustą i soloną wołowiną i była wprost wyśmienita. Wioskowy rzeźnik wyszperał gdzieś kawałek solonej wołowiny. I w ten sam sposób do kociołka trafiała marchew, ziemniaki, grzyby aż zupa była gotowa i cała wioska wzięła udział w uczcie. Wieśniacy zaproponowali kupcowi całe swoje złoto w zamian za magiczny kamień, ale kupiec nie chciał go sprzedać. A wieśniacy długo wspominali najlepszą zupę, jaką kiedykolwiek jedli i atmosferę wspólnoty wioski dzięki której tą zupę wspólnie stworzyli.

Przepis na zupę z kamienia
Do garnka wkładamy kamień i wlewamy wodę, dodajemy:
-najlepsze cechy nauczycieli, wychowawców, uczniów aby otrzymać wspaniałą atmosferę do pracy:
Ja dodam takie cechy:
-wytrwałość, empatia, obiektywizm, poczucie humoru + szczypta uśmiechu, garść radości.
Ada dodała: otwartość, nadzieję, zaufanie, punktualność. 
Julka dorzuciła: humor i ugodowość Pana Łajkowskiego, pracowitość Pani Sławińskiej, stoicki spokój Pana Kotwicy, retorykę i rzeczowość Pani Sycz, zaangażowanie Pani Wieszun, wszechstronność Pana Sokoła, ogólnie całą Panią Różycką.
Szacunek do czasu i pracy nauczycieli, umiejętność słuchania i siedzenia w spokoju, wyobraźnię, odpowiedzialność.
Mieszać i gotować na wolnym ogniu, aż wytworzy się współpraca i wzajemne zrozumienie.
Nie czekać zbyt długo, nie schładzać!
Gotowe zaraz po przyrządzeniu. Skosztować i jeść garściami.
                                                                                                   Smacznego!

( Bajka zaczerpnięta z książki – Radość niedoskonałości. V. Cambers wyd.Replika 2007 )
Oprac. Agnieszka Wróblewska